Migotanie przedsionków – objawy i leczenie

Migotanie przedsionków (AF) to najczęstsza utrwalona arytmia. Występuje u 2-4% dorosłych, a po 75. roku życia – u co dziesiątej osoby. Często bywa bezobjawowe, ale niesie istotne konsekwencje: 5-krotnie zwiększa ryzyko udaru mózgu i 2-krotnie ryzyko niewydolności serca. Wczesne wykrycie i leczenie znacząco poprawiają rokowanie.

Czym jest migotanie przedsionków

AF to arytmia, w której przedsionki serca nie kurczą się prawidłowo – drżą z częstotliwością 350-600/min. Bodźce nieregularnie przewodzą się do komór, dając niemiarową, najczęściej szybką pracę serca. Krew zalega w przedsionkach, co sprzyja tworzeniu się skrzeplin i udarów.

Postacie AF

  • Napadowe – epizody samoistnie ustępują w ciągu 7 dni.
  • Przetrwałe – trwa powyżej 7 dni, ustępuje po interwencji.
  • Długotrwale przetrwałe – powyżej 12 miesięcy.
  • Utrwalone – akceptowane, bez prób przywrócenia rytmu zatokowego.

Czynniki ryzyka

  • Wiek powyżej 65 lat.
  • Nadciśnienie tętnicze.
  • Choroby serca (wieńcowa, niewydolność, wady zastawkowe).
  • Cukrzyca.
  • Otyłość.
  • Obturacyjny bezdech senny.
  • Nadczynność tarczycy.
  • Nadużywanie alkoholu (holiday heart syndrome).
  • Palenie tytoniu.

Objawy

  • kołatanie serca, uczucie nierównego rytmu,
  • duszność, zwłaszcza wysiłkowa,
  • zmęczenie, osłabienie,
  • zawroty głowy, omdlenia,
  • uczucie ucisku w klatce piersiowej,
  • nawet 30% pacjentów nie odczuwa żadnych objawów.

Diagnostyka

  • EKG spoczynkowe.
  • Holter EKG 24-72-godzinny lub dłuższy.
  • Pętlowe rejestratory zdarzeń (ILR).
  • Smartwatche z funkcją EKG (jako badania przesiewowe).
  • Echokardiografia, w tym przezprzełykowa (TEE).
  • TSH, lipidogram, morfologia, elektrolity.

Leczenie

Profilaktyka udaru

Ocena ryzyka udaru wg skali CHA2DS2-VASc. Pacjenci z wynikiem ≥2 (mężczyźni) lub ≥3 (kobiety) wymagają leczenia przeciwkrzepliwego:

  • Nowe doustne antykoagulanty (DOAC): apiksaban, rywaroksaban, dabigatran, edoksaban.
  • Warfaryna lub acenokumarol z monitoringiem INR (przy wadach zastawkowych mechanicznych).
  • Zamknięcie uszka lewego przedsionka u pacjentów z przeciwwskazaniami do leków.

Kontrola rytmu

  • Kardiowersja elektryczna lub farmakologiczna.
  • Leki antyarytmiczne (amiodaron, propafenon, sotalol, flekainid).
  • Ablacja przeznaczyniowa – skuteczna metoda przywracająca rytm zatokowy, szczególnie w napadowym AF.

Kontrola częstości

Beta-blokery, antagoniści wapnia, digoksyna – utrzymanie tętna spoczynkowego poniżej 110/min.

Profilaktyka i styl życia

  • Kontrola ciśnienia, cukru, lipidów.
  • Redukcja masy ciała.
  • Aktywność fizyczna (umiarkowana, regularnie).
  • Ograniczenie alkoholu.
  • Niepalenie.
  • Leczenie bezdechu sennego.
  • Regularne pomiary tętna.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy migotanie przedsionków jest groźne?

Tak, głównie z powodu ryzyka udaru. Sama arytmia rzadko zagraża bezpośrednio życiu, ale wymaga leczenia.

Czy mogę mieć AF i nie wiedzieć o tym?

Tak. Bezobjawowe AF jest częste i często wykrywane przypadkowo. Stąd znaczenie badań przesiewowych u osób starszych.

Co to jest skala CHA2DS2-VASc?

To kalkulator ryzyka udaru u pacjentów z AF. Uwzględnia niewydolność serca, nadciśnienie, wiek, cukrzycę, przebyty udar, chorobę naczyń, płeć żeńską.

Czy ablacja boli?

Wykonywana jest w sedacji lub znieczuleniu ogólnym. Po zabiegu możliwe jest niewielkie uczucie dyskomfortu.

Czy z AF mogę uprawiać sport?

Umiarkowany wysiłek – tak. Sporty wytrzymałościowe wysokiej intensywności mogą sprzyjać AF i wymagają konsultacji.

Czy alkohol wywołuje AF?

Tak. Spożywanie nawet umiarkowanych ilości alkoholu zwiększa ryzyko AF, a jego ograniczenie zmniejsza częstość epizodów.

Źródła

Ważna informacja

Powyższy artykuł ma charakter informacyjno-edukacyjny i przedstawia ogólnodostępną wiedzę medyczną. Nie stanowi porady lekarskiej. Diagnostyka i leczenie migotania przedsionków wymagają opieki kardiologa.

INFORMACJA

Treści na Stronie internetowej www.choroba.com.pl udostępniane są wyłącznie w ogólnych celach informacyjnych, popularnonaukowych i nie stanowią porady medycznej, na której mogliby Państwo polegać. Wszelkie informacje zawarte na tejże stronie internetowej są dostarczane wyłącznie do celów edukacyjnych i nie mają na celu zastąpienia indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza lub innego dostawcę usług zdrowotnych ani nie stanowią rekomendacji jakiegokolwiek określonego sposobu leczenia. Należy zawsze zasięgnąć porady swojego lekarza lub innego wykwalifikowanego dostawcy usług zdrowotnych odnośnie sposobu leczenia zalecanego dla Państwa diagnozy lub stanu chorobowego. Nigdy nie należy lekceważyć porady medycznej ani opóźniać jej zasięgnięcia z powodu informacji przeczytanych na Stronie internetowej.