Depresja – objawy, rodzaje, leczenie

Depresja to choroba afektywna dotykająca w ciągu życia nawet 20% populacji. Według WHO jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności na świecie. To nie chwilowy smutek – to pełnoprawna choroba wymagająca leczenia. Skuteczna terapia istnieje, ale wciąż wielu chorych nie szuka pomocy z powodu wstydu i mitów.

Czym jest depresja

Depresja to zaburzenie nastroju z obniżeniem jego poziomu, anhedonią (utratą zdolności do odczuwania przyjemności) i zmęczeniem, które utrzymują się przez co najmniej 2 tygodnie i wpływają na codzienne funkcjonowanie. Ma podłoże biologiczne (zaburzenia neuroprzekaźnictwa serotoniny, noradrenaliny, dopaminy), psychologiczne i społeczne.

Postacie depresji

  • Depresja duża (epizod depresyjny) – klasyczna postać.
  • Dystymia – łagodna, ale długotrwała (powyżej 2 lat).
  • Depresja sezonowa (SAD) – związana z porami roku, najczęściej jesienno-zimowa.
  • Depresja poporodowa – dotyka 10-15% kobiet po porodzie.
  • Depresja w przebiegu ChAD – faza chorobowa choroby dwubiegunowej.
  • Depresja atypowa, melancholiczna, psychotyczna.

Objawy

  • obniżony nastrój przez większą część dnia,
  • utrata zainteresowań i zdolności odczuwania przyjemności,
  • wyraźne zmęczenie, brak energii,
  • zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność),
  • zmiany apetytu i masy ciała,
  • poczucie winy, bezwartościowości,
  • trudności z koncentracją, podejmowaniem decyzji,
  • spowolnienie lub pobudzenie psychoruchowe,
  • nawracające myśli o śmierci, plany samobójcze,
  • objawy somatyczne: bóle głowy, mięśni, brzucha, palpitacje.

Diagnostyka

  • Wywiad psychiatryczny.
  • Skale (Beck, Hamilton, PHQ-9).
  • Wykluczenie przyczyn somatycznych: TSH, witamina B12, morfologia, glukoza.
  • Ocena ryzyka samobójczego.

Leczenie

Farmakoterapia

  • SSRI (sertralina, escitalopram, paroksetyna) – leki pierwszego wyboru.
  • SNRI (wenlafaksyna, duloksetyna).
  • Wortioksetyna, mirtazapina, agomelatyna, bupropion.
  • TLPD (amitryptylina, klomipramina) – rzadziej, ze względu na działania niepożądane.
  • Stabilizatory nastroju (lit) w depresji opornej i ChAD.
  • Pełna odpowiedź na leki zwykle po 4-8 tygodniach.

Psychoterapia

  • Poznawczo-behawioralna (CBT) – złoty standard.
  • Terapia interpersonalna (IPT).
  • Psychodynamiczna, psychoanaliza.
  • Terapia rodzin i par.

Inne metody

  • Elektrowstrząsy (EW) – skuteczna metoda w depresji opornej, ciężkiej, psychotycznej.
  • Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (TMS).
  • Ketamina/esketamina – nowoczesna terapia.
  • Fototerapia w depresji sezonowej.
  • Aktywność fizyczna, dieta, sen, wsparcie społeczne.

Pomoc w kryzysie

W razie myśli samobójczych:

  • Telefon zaufania dla dorosłych: 116 123 (bezpłatny, 24/7).
  • Telefon dla dzieci i młodzieży: 116 111.
  • Centrum Wsparcia: 800 70 22 22.
  • W zagrożeniu życia: 112 lub izba przyjęć szpitala psychiatrycznego.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy depresję można wyleczyć?

Tak. Większość pacjentów odzyskuje pełne zdrowie, choć część ma tendencję do nawrotów i wymaga długoterminowego leczenia.

Czy SSRI uzależniają?

Nie powodują klasycznego uzależnienia. Nagłe odstawienie może jednak dawać objawy odstawienne, dlatego leki odstawia się stopniowo.

Czy psychoterapia bez leków wystarczy?

W łagodnej depresji – często tak. W umiarkowanej i ciężkiej zaleca się połączenie obu metod.

Czy depresja to wina charakteru?

Nie. To choroba o podłożu biologicznym, psychologicznym i społecznym. Nie jest oznaką słabości.

Czy mogę pracować z depresją?

To zależy od ciężkości. Łagodna depresja zwykle pozwala na pracę. W ciężkiej konieczne jest zwolnienie i intensywne leczenie.

Czy depresja u dzieci istnieje?

Tak. Może objawiać się drażliwością, problemami szkolnymi, somatycznymi (bóle brzucha, głowy), zachowaniami autodestrukcyjnymi.

Źródła

Ważna informacja

Powyższy artykuł ma charakter informacyjno-edukacyjny i przedstawia ogólnodostępną wiedzę medyczną. Nie zastępuje wizyty u psychiatry, psychologa ani psychoterapeuty. W kryzysie samobójczym dzwoń pod 112 lub 116 123.

INFORMACJA

Treści na Stronie internetowej www.choroba.com.pl udostępniane są wyłącznie w ogólnych celach informacyjnych, popularnonaukowych i nie stanowią porady medycznej, na której mogliby Państwo polegać. Wszelkie informacje zawarte na tejże stronie internetowej są dostarczane wyłącznie do celów edukacyjnych i nie mają na celu zastąpienia indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza lub innego dostawcę usług zdrowotnych ani nie stanowią rekomendacji jakiegokolwiek określonego sposobu leczenia. Należy zawsze zasięgnąć porady swojego lekarza lub innego wykwalifikowanego dostawcy usług zdrowotnych odnośnie sposobu leczenia zalecanego dla Państwa diagnozy lub stanu chorobowego. Nigdy nie należy lekceważyć porady medycznej ani opóźniać jej zasięgnięcia z powodu informacji przeczytanych na Stronie internetowej.